Na łakomego (Pudłowski)

Chłop każdy skąpy, acz jest i nader bogatyW złoto, srebro, i mienie i w kosztowne szaty,A nie umie używać, co mu szczęście dało,Lepiej, aby nie miał nic, albo barzo mało.Bo to dziwak, co go bogactwo zubożyło, 5

Przyrównam go osłowi, choć mu to nie miło,Który przysmaki nosi kosztowne na sobie,Przedsię lada chróścisko najdziesz przed nim w żłobie.