Część pierwsza — II

Już dawno wlókł w pustyni świataSkazaniec życie swe samotnie.Tak wiek za wiekiem mknęły lata,Toneły w przeszłość niepowrotnie,Zmieniane jedne wnet drugiemi;A on, panując nędznej ziemi,Zasiewał złe bez przyjemności;Misterne sztuki jego sidłaNie spotykały przeciwności —I czynność złego jemu zbrzydła.