Zwierzyniec XLI (Rej)

Wąż, chłopu dziecię zjadszy, uciekał ksykając,a chłop mu ogon uciął, — poszedł wąż stękając.Więc sie dziecię zgoiło, ogon też wężowi,chłop rzekł: »Pojednajmyż sie, kiedychmy już zdrowi!«Rzekł wąż: »Jać sie pojednam, lecz gdy uźrzę ogona ty dziecię wspomieniesz, będzie znowu gomon«.Zawżdy gdy obrażona przyjaźń bywa nazbyt,na wieczne tam przymierze trudno bywa o kwit.