Իրիկվան իղձ

Օրիորդ Նարդիկին

Իրիկվան մեջ անհետելու հույսն ունենալ,Եվ հանձնըվիլ նուրբ կածանի մը քըմայքին.Խորխի մը պես թողո՜ւլ ձանձրույթն ու հափրա՜նքն ալ,Եվ անդորրով պատմուճանե՜լ հիվանդ հոգին:

Ու լույսերո՜վ պարածածկել հիվանդ հոգին.Քույր ունենալ ջուրին կարկաջն ու կապույտ բալ,Եվ ունկնդրել ճամբուն քովերն երգող սյուքին,Մեծ քաղցրությա՛ն մը խառնըվիլ, ու մենանա՜լ:

Ընկե՜րն ըլլալ ցորեներուն, մրգաստանինԴուռը բանալ զավկի մը պես, մըտերմորեն,Ու թողուլ որ շահարիկներ ըզքեզ տանին

Թևապարփակ՝ լայն լըռության մը համորեն:Հոն շրջասփյուռ ծառերուն հետ եղբայրանա՜լ.Տարփո՜ղն ըլլալ ծաղիկներուն. ծովածավալ

Իրիկվան մեջ՝ անհետելու հո՜ւյսն ունենալ…