Հիշատակը

Կ.Մկրտչյանի հիշատակին

Ձմրան ցրտին հովերեն վերջԶըվարթ գարունը ժպտեցավ.Ընձյուղեցան թուփերն, ու պերճԾաղիկները ծլան կարգավ.

Բայց հիշատակն անոր, ավա՜ղ,Հողին տակը թաղված մնաց.Լքված հոգվույն անունը վաղՄոռացոնքի վիհին գնաց:

1902, հոկտեմբեր

Comentarios

Cargando comentarios…