نیکی و بدی که در نهاد بشر است

نیکی و بدی که در نهادِ بشر استشادی و غمی که در قضا و قدر است

با چرخ مکل حواله کاندر رَهِ عقلچرخ از تو هزار بار بیچاره‌تر است

دانست کزان خیال بازیکارش نرسد بچاره سازی

نالید در آنکه چاره ساز استاز جمله وجود بی‌نیاز است

گفت ای در تو پناه‌گاهمدر جز تو کسی چرا پناهم

ای زهره و مشتری غلامتسرمایهٔ نام جمله نامت

آن کن ز عنایت خدائیکآید شب من بروشنائی

بگیر طرّهٔ مه طلعتی و قصّه مخوانکه سعد و نحس ز تأثیر زهره و زحل است