D’ Babett

D’ Babett.

D’ Babett isch uf d’r Kirbe gwä,Ihr Herrschaft hot ’r Urlaub gä.Zwoi Dag lang Kirbe, liabe Zeit,Was hot mer do net Gschpaß ond Freid! – –

5„So, Babett, bisch jetzt wieder do!“

D’ Frau Rat secht freindlich zua-n-er no,„Hosch uf d’r Kirbe g’het viel Freid?Wia gohts derhoimda deine Leit?Hent ’r fescht Kirbekuecha bacha?“

10So frogt d’ Frau Rat se lauter Sacha!

Drom fangt se glei z’ verzähla-n-aOnd schwätzt, was se no woiß ond ka,Vom arga gueta Kirbekueche,– D’ Frau Rat miaß au d’rvo versuecha, –

15D’ fettscht’ Sau, dia häb d’r Vatter gschlacht’t

Ond Schonka, Schpeck ond Wirscht draus g’macht.’s scheenscht aber, – d’ Babett schtrahlt do ganz, –Sei eba doch d’r Kirbedanz.Se häb, wia koina meh em Flecka,

20D’ ganz Nacht danzt, wia d’r Lomp am Schtecka. –

„Was danzt? Do mueß jo i mi schäma,“Läßt sich do der Herr Rat vernehme:„Potz Bluescht, denn danza kann i net,Do kascht du meh wia-n-i, Babett!“ –

25Do fangt dui Babett z’ lacha-n-a

Ond secht: „Isch wohr? – Jetz, do guck na,Do goht ’s jo Ehne wia mei’m Brueder,Descht grad au so a saudomm’s Lueder!“