’s brennt!

’s brennt!

En alter Zeit, potz sapperment,Wenn’s do amol hot ghoißa: „’s brennt,“Descht g’fahra-n-oim durch Mark ond Boi,Verschrocka isch do groß ond kloi.

Bischt g’lega warm em Nachts em Bett,

Ond hoscht vielleicht grad dreimt ganz nett,Uf oimol, – i denk heit no dra,Hot’s g’heißa: „Schtandet uf, ’s schlächt a!“Jetzt nex wia zu de Better raus,

Als däht oim brenna ’s oiga Haus,

Wenn’s au em fernschta Schtadttoil brennt,Ufschtanda duaht Ma, Weib ond Kend.D’ Schtiftskirchaglock, dui ruft mit MachtIhr „bom, bom“ schauerlich durch d’ Nacht!

„Bom, bom“, – aha, jetzt weiß mer scho,

Es brennt em erschta Batallio;Schlächts „bim, bam, bom“, woiß jedes Kend,Em zwoita Batallio es brennt.Jetzt wird’s lebendich uf d’r Schtroß,

Drombeter schmetteret druf los,

Von älle Ecka schprenget herDia Manna von d’r Feierwehr.Pechfackla brennat schaurich scheeAm Feierleschg’rätmagezee.

Ond älles lauft ond älles rennt

Ond schreit brav, – schrei’sch net, gilts net –: „’s brennt!“Derweilsch schprengt oiner, was er ka,Ond guckt d’ Stiftskirchlaterna-n-a,

Dia d’ Richtong zoigt, – jetzt woiß mer scho,

Ogfähr da Weg ond’s Batallio. –

Jetzt raset her en äller EilDia Kutschersleit mit ihre Geil;Wer z’erschta kommt, – se wissets scho,Der kriagt an Extradahler Loh! – –

Jetzt d’ Schpritza raus und nex wia los!

Wißt mer no au da Brandplatz bloß!Den fendet mer, mer woiß jo schoOgfähr da Weg ond’s Batallio! –Se fahret fort wia’s wilde Heer,

Halb Schtuagert schprengt derhenter her;

Ond dia net mit send, suachet drufSo langsam wieder d’ Better uf,Ond bettet: „Herr, schitz unser Haus!“ –Ond leschat sachte d’ Lampa-n-aus. – –– – –

Ja, froget no dia ältre Leit,

A Brandnacht en der alta Zeit,Des isch es schauerlichschte gwä,Was ’s iberhaupt hot kenna gä. –Glaubts oiner net, ond siehts net ei,

Ka’s blos mei Freind „Jacoby“ sei!

Comentarios

Cargando comentarios…