Aŭtuna kanto

22.

(El Paul Verlaine.)

Les sanglots longsDes violonsDe l’automne.

◡—◡ | —◡—◡ | ◡—(◡)

Dum ĝeme-sona,La violonaaŭtuna spir',Premiĝas koroDe monotonaSopir'.

Iĝante palaĈe la metalaHoro-sonor',De l' rememoroIras kun ploroMi for.La vento blovasKaj for min ŝovas,Kaj estas mi,Kiel falintaKaj flaviĝintaFoli'.