Elegia (Berberys się rumieni...)

Berberys się rumieni,Jesion jesienią wzywa,W nachmurzonej zieleniKobaltem nuci lira.

Elegia w chłodzie rosyWygina się łodygą,Aż po ptasie niebiosyBlask, szczebioty i dygot.

W znaku krwawym Skorpiona,W popiele skrzy się rdzawa,Ściele się rdzą strzępionaPod pasmo sierpu trawa.

Murawa czółno długoWięzi lazurem śniedzi,Aż się odezwą smugąDwie strugi w odpodziedziodpowiedzi.

Ługi niebieskie pieści,Pleśnią przymrozku ścina,Gdzie pieni kropla pieśniObłoczną ciemność wina.