Heroica

Rozchwiana! burzy bura aureola,gromów trzaskanie w malachit wypukłymurawy, jak w zwierciadło, złocone przez pożar:śniade ramię w podrzucie, z mroku płomień smukły.

Orszak paniczny nimf między brzóz kolumnadąbiałą, czyli postrzegasz i sceniczne blaski,cętkujące w jeziorze czarnem twarz mą bladą,o, młodzieńczy pływaku w twych sandałach płaskich?