Muszla (Napierski)

Nim ślady się roztopią,Skrzydlaty się uniosęNad bielą, niedotkniętą zaśnieżoną stopą,Jak nad uśpioną wargą, rozchyloną głosem.

Na odrętwiałej fali,W domkniętym błogo śpiewie —Ramiona kruche śniegu, źrenice ze stali,Kołujący na pustym, jak muszla, powiewie.