Dzieła Cyprjana Norwida — Wstęp — I

...Ty nas poisz nadzieją, pamiątką, cierpieniemOrle Norwidzie,A na twoich zaklęć nutęStają duchy, mgłą osnute...I, Norwidzie, twoje faleGdzieś z odwiecznych źródeł płynąA twa siła wyżej sięga:Lecisz, pryskasz pod obłoki,A jaskrawa uczuć pręgaZ ziemi w niebo pędzi wiry,Jakby struny boskiej liry...

Czy mnie nie kochałeś nigdy?

Na tak wielką odległość... i coraz,Coraz to niemiłosierniej większą,Że, zaprawdę, nie wiem, czy równiePod stopami naszemi w Oceanji,Lub gdy konstelację Krzyża ujrzęZ pod obcego żagla... nie wiem, czyliTenże sam, co tu i co w tej porze,Nie połączy nas promień...Istotnie,Oddalony, zawsze byłem bliskim,Aż z pomiędzy nas miejsce ubiegło,Aż za miejscem czas poszedł... Doprawdy,Tych, co kochają tak, lub niema dziś,Lub nie z tego są świata...

Ty prawdziwie mnie kochasz...

Musiałem się rzucić na ten ocean,Nie, abym szukał Ameryki, aleAżebym nie był tam... O, wierz mi, Pani,Że dla zabawki nie szuka się grobuNa półokręgu przeciwległym globu...

Wejdź! — zaprasza przyjaciela. — Ma się pod wieczór. Mniemałbyś może,Iż na Malcie w zakonu gdzieś rycerskiego ostatkiZatułałeś się... Tu, tam uchylone ci drzwi okażąRdzawą na murze szablę albo groźny i smętny profil.O mało nie stuletni ówdzie mąż w konfederatce, jak cień

Niedołamanej chorągwi przy narodowym pogrzebie,Przeszedł mimo i zagasł w długim, jak nicość, korytarzu.Czujesz dzieje, jak idą, niby stary na wieży zegar,Nic pytający się o miasto, któremu z chmur bije godziny...Szczęście, widzisz, mój drogi, jest i ojczyzna, i ludzkość,...jest i potęga istna sztuki,Żywej wtedy, gdy bliskie umie idealnem znamienować...