An Kl. Groth

An Kl. Groth.

Wenn’t Abend ward,Un still de Welt, un still dat Hart;Wenn möd up’t Knee di liggt de Hand,Un ut din Husklock an de WandDu hörst den Parpendikelslag,De nich to Woort keem över Dag;Wenn’t schummern in de Ecken liggt,Un buten all de Nachtswulk flüggt; –Wenn denn noch eenmal kiekt de SünnMit golden Schien to’t Finster ’rin,Un ehr de Slap kümmt un de Nacht,Noch eenmal Allens levt un lacht, –Dat is so wat vör’t Minschenhart,Wenn’t Abend ward.