Katedra Notre-Dame w Paryżu — Księga dziewiąta — I

Warcz kądziołko! kat, psia wiara.Kiedyś tobą się poszczyci:Nitka twoja szorstka, szara,Lecz postronek będzie z nici.

Orze, piele ludziom grzędęSam Lucyper pod konopie;Ja gdy swój zagonik skopięKomornicą jego będę.

Szubieniczko grewska stara!Nie poskąpi nam czart mienia,Toż wciąż szczepi w pokoleniaMiłość kruczkow i puhara.

Warcz że, kręć się, nitko szara.Ja cię karmię śliną, potem,Za toż spoi ciebie wiaraKrwią swą, winem krasno­‑złotem.