Sułtan Achmet

Obejmij, piękna dziewczyno,Szyję mą twémi ramiony.HAFIZ.

Żywéj Hiszpance Joannie,Swawolącéj nieustannie,Sułtan Achmet rzekł raz sam:— Wiész, najdroższa moja perło!Że za Mekkę, moje berło,A ciebie, za Mekkę dam.

»Chrześcjaninem zostań Panie!A nagrodę za kochanieW uściśnieniach znajdziesz mych.

Miałbyś wtedy serce moje,Dziś się zbrodni spełnić boję;Mniejbym dbała już o grzéch.«

— »Na te perły, co w łańcuchu,Na szyi bielszéj od puchuLśnią się, przysiądz Tobie chcę,Że ja uznam twego Boga,Gdy sznur pereł, moja droga!Za różaniec oddasz mnie.«