Szabla (1912)

Co się tak chciwie, rwiesz do szabelki,I czemu rączki drżą ci tak do niej?Każdy z was myśli, że rycerz wielkiTen, co dosiada drewnianych koni.Dzisiaj was zgrabny wabi mundurek,Szabla błyszcząca i konik i w biegu,Na kasku mnóstwo i powiewnych piórek,Więc byście rade stanąć w szeregu!Nim to nastąpi — drogie dziateczki,Dziś po komendzie: „Marsz! do książeczki!“