Tatarzy (1912)

Spójrz na podolskich łanów obszary,I na szumiące Dniestrowe fale!O! niegdyś mord tu siały Tatary,I krew i jęki — i łzy i żale...Ale niedługo stało Tatara!Bo w pogoń za nim szedł młodzian dziarski;Jezus — Maryja! naprzód! marsz wiara!I hejże! dalej, w taniec tatarski!A chociaż klęska biegła za klęską:Myśmy wciąż granic strzegli zwycięsko!