Dno nędzy — V

Księżyc blado lśni na nowiu,Przed pałacem piękność młodaStoi w szatach z złotogłowiu,A łzy płyną niby woda.............Hej, dziewczyno, znikł twój miły,Kupcy wciąż ślą drużby, swaty,Albo schroń się do mogiły,Albo sprzedaj za dukaty...Hej!...

Księżyc blado lśni na nowiu...