Sonety — C

Gdzież jesteś Muzo? Jakież zapomnienie,Nie śpiewać tego, co tchnie w Ciebie moce!Czy szał Twój wlewasz w liche jakieś pienie,Blask Twój zaćmiewasz, niecne jaśniąc noce?Muzo niewierna, wróć, płać, jak najwcześniej,Twym wierszem wdzięcznym, za czas jemu wzięty;I śpiewaj uchu, co ceni Twe pieśni,A pióru daje kunszt i argumenty.Wstań, Muzo gnuśna, śledź miłe oblicze,Czy sieci zmarszczek czas na nim nie przędzie?Jeśli je ujrzysz, zwróć satyry biczePrzeciw zniszczeniu, jak wojny orędzie.Wysław miłego, nim Czasu zakusy,Życie roztrwonią: kos pokruszysz brusy.