Sonety — CVIII

Czyż jest co w mózgu, co inkaust wypisze,Co ducha mego Tobie nie kreśliło?Cóż nowym w mowie, cóż nowym w opisie,By rzec mą miłość lub cnotę Twą miłą?Nic, chłopcze słodki: jak pacierza słowoPowtarzać muszę to samo codziennie.Tyś mój i ja Twój, rzecz dawną, tak nową,Jak gdym raz pierwszy wołał Cię imiennie.I wieczna miłość, w nowej szacie lubej,Kurzu starości nie podda się zmazie,Nie odda marszczkom młodości swej chluby,Sędziwe lata służą jej jak pazie.Miłości źródło tam upatrzy sobie,Gdzie Czas i pozór miłość kładną w grobie.