Sonety — IV

Śliczności płocha! czemu sam dla siebieRozrzutnie trwonisz piękności legata?Natury władza nie daje, użycza;Wolnej od wolnych należna zapłata.Więc, piękny sknero, czemu dać zazdrościszBogactw, byś darzył, danych Ci bez liku?Jakież do skarbów prawa sobie rościsz?Żyć z nich nie umiesz, zły dożywotniku!I cóż trwałego samolubstwo wskóra?Sam się oszukasz o Twe miłe życie.Gdy do odejścia wezwie Cię natura,Kogóż dziedzicem zostawisz na świecie?Gdyż nieużyta legnie z Tobą w trumniePiękność, co woli strzec mogła rozumnie.