Sonety — XL

Miłości wszystkie bierz moje, mój miły!I cóż masz więcej, niźli miałeś wprzódy?Miłości wziąłeś teraz jedno złudy,Miłości prawe wszystkie Twoje były.Jeżeli miłość zabrałeś z miłości,Nie winię Ciebie, iż miłość niewolisz;Lecz grzeszysz ciężko, jeśli z pustej złości,Miłości nie chcąc, z miłością swywolisz.Złodzieju wdzięczny, nie pomnę kradzieży;Choć mi zabrałeś biedne moje mienie,Chociaż wie miłość, iż sroższe cierpienieZadaje miłość, niż nienawiść zdzierzy.Swywolny wdzięku, wszystko Ci przystało:Wrogiem nie będę, choć zabijesz strzałą.