Sonety — XL

Bierz me miłości wszystkie, ma miłości!Zyskasz-li więcej nadto, co już miałeś?Żadnej miłości, w której prawda gości —Tę prawdę we mnie już dawno widziałeś.Jeśli ty miłość mą z miłości ku mnieBierzesz, ja zato dziś nie zganię ciebie,Tylko gdy miłość, odrzuconą dumnie,Ku krotochwilnej zabierzesz potrzebie...Ja ci wybaczam tę kradzież, choć przecieKradniesz mi cały dobytek ubogiI choć krzywdząca miłość bardziej gniecie —Wiesz to, miłości! — aniżeli srogiCios nienawiści! Niech przez ciebie zginę,Tylko mi wrogiem nie bądź w tę godzinę!