O nie mów, nie!

Płacąc miłością miłość mą,Nie mów w ten czas,Gdy żary dnia promienne drżąNaokół nas;Kiedy swych złotych ogni zwałPołudnie śle —By każdy wiew cię słyszeć miał,O nie mów, nie!

O nie mów do mnie! Wonny majTo słów twych treść:Dłużej na klęczkach czekać dajNa drogą wieść.Nie chcę, by ten na drzewie ptakMiał słyszeć cię —Chociażem głodny słowa tak,O nie mów! nie!

Lecz gdy głęboka rozkosz w krągPrzemoże świat,Gdy się on w uścisk nocy rąkPieszczotnie wkradł,Kiedy się tulą krzewy różŚród sennych tchów,Gdy niebo z ziemią w szeptach już,O mówczas wówwówczas mów!...