У роднай зямлі (Савіч-Заблоцкі)

Люблю цябе, зямля радная,Дзе ў глухой пушчы ветры дуюцьІ тучка слёзная такая,Што цвяткі божыя гаруюць.Люблю цябе, плачу з табоюІ песню слёзную пяю,Ўздыхаю груддзю маладоюІ свету грусць ад сэрца лью.Святая грусць… паклон яе!Грабніцы беднай не ў смех:У смерці грознай хто рабеНе дасць пачоту — цяжак грэх!Маліся, плач і грудзь раскінь,Штоб вецер біў ў яе крылом,І сэрца гладзь свайго разінь,Што б від няўзгод астаўся ў ём.