పుట81

దశావతారచరిత్రము

ప్రాగగ్రకుశాస్తరణా, భోగంబులయందుఁ దూర్పుమొగముగ బఙ్క్తుల్సాఁగిరి బలిముఖదానవు, లాగిరిభిన్మముఖ్యదివిజు లతులితభక్తిన్.

జాఱెడుపైఁటతోఁ గులుకుజక్కవగుబ్బలతో మిటారినవ్వారెడుమోముతో గిలుకుటందెలతో నసియాడుకౌనుతోసారసగంధి సౌధకలశంబు కరంబునఁ బూని యెప్పు డొయ్యారము మీఱ వచ్చునొకొ యంచు నిశాచరు లెంచునత్తఱిన్.

వలలోఁ జిక్కినకల్కిజక్కవలఠేవం జిల్గుఁబయ్యెంటలోఁగులుకు న్సిబ్బెపుగబ్బినిబ్బరపుఁజన్ను ల్బల్మిటారింపఁగాఁగలమంజీరఝళంఝళల్మదనఢక్కారూఢిఁ జూప న్సుధాకలశీకమ్రకరాబ్జయై కలికి శృంగారంబు తోరంబుగాన్.

గిలుకుమెట్టెలడాలు చిలువకుచ్చెలలపై జాళువాబంగారుసరిగఁ గూర్పజిలుఁగుపైఠాణిదువ్వలువలోఁ జిఱుదొడ ల్సెంగావిపావడరంగు లీనఁగమనీయమై మించు కటిచక్రచలనంబు రతిమనోవల్లభురాకఁ దెలుపగమనశ్రమంబుచేఁ గమ్ముకమ్మనియూర్పుతెమ్మెరచేఁ గౌనుదీఁగె వడఁక

గుబ్బ లొండొంటి నొరయ ముంగురులు నెఱయ, గంకణంబులు మొఱయ నంగంబు మెఱయనడలు ముద్దులు గురియ లేనగవు దొరయ, వెలఁది చనుదెంచె దైత్యులు వేడ్కఁ బొరయ.

ఆమదిరాక్షిఁ జూచి పరిహాసము మీఱ బలీంద్రుఁ డిప్పు డోకోమలి నీవు చే నమృతకుంభము పూనినఁ జూచి గోపబాలామణివంచుఁ బాల్గొనఁదలంచెద మన్నను నవ్వుచు న్మృగాక్షీమణి బావ నీవు దధిఁ జిల్కఁగ గోపిక నైన దోసమే.

అవు బావా యమృతంబు ముందు మనదైత్యశ్రేణికిం బంతునోదివిజు ల్గుయ్యిడకుండ ముం దొసఁగి యందే గొంత తర్వాత దానవదైత్యాసురరాక్షసావళులకు న్వడ్డింతునో యానతీయవలె న్మీరన మంచిదే యనియె దైత్యస్వామి మేనుబ్బఁగన్.

గిలుకుటందెలు ఘల్లనఁ గీరవాణి, మరలి సురబఙ్క్తి కరుగుచో బిఱుదుచక్కఁదనము నెఱివేణిచెలువు గన్గొని బలీంద్రుఁ, డాదికన్నను మిగుల మోహంబు గాంచె.

వారిజేక్షణ సురపఙ్క్తిఁ జేరవచ్చి, యింద్రుఁ డెంత యమర్చిన నింతయేనియమరకుండెడి యమరులయలబలంబు, మాన్చెఁ జేసన్న నొకమాటమాత్రలోన.

వజ్రధరముఖ్యులౌ దిశావల్లభులును, గరుడగంధర్వకిన్నరఖచరసిద్ధసాధ్యవిద్యాధరాదినిర్జరకులంబు, వారి వేర్వేఱబంతిగా నేరుపఱిచి.

ధారుణీస్థలిఁ దోఁచు నూరుమూలము గాంచ నింతసి గ్గేల మోమెత్తు మనుచుఁబయ్యెద దొలఁగ గుబ్బలుచూడ బల్లంటఁ గెమ్మోవి నొక్కి జంకించుకొనుచు

Comments

Loading comments…