Do Bohdana Zaleskiego (Mickiewicz, 1899)

Słowiczku mój! a leć! a piej!Na pożegnanie piejWylanym łzom, spełnionym snom,Skończonej piosnce twej!

Słowiczku mój! twe pióra zzuj,Sokole skrzydła weźI w ostrzu szpon, zołoto-stronDawidzki hymn tu nieś!

Bo wyszedł głos i padł już los,I tajne brzemię latWydało płód, i stał się cud!I rozraduje świat.Paryż, w sierpniu, 1841 r.