Nie dbam jaka spadnie kara

Nie dbam, jaka spadnie kara,Mina, Sybir, czy kajdany,Zawsze ja wierny poddanyPracować będę dla cara.

W minach, kruszec kując młotem,Pomyślę: ta mina szara,To żelazo — z niego potemZrobi ktoś topór na cara.

Gdy będę na zaludnieniu,Pojmę córeczkę Tatara,Może w mojem pokoleniuZrodzi się Palen dla cara.

Gdy w koloniach osiędę,Ogród zorzę — ziemię skopię.A na nich co rok siać będęSame lny, same konopie.

Z konopi ktoś zrobi nici.Srebrem owita nić szaraMoże się kiedyś poszczyci,Że będzie szarfą dla cara.

Adam Mickiewicz.