Łżowi potym nie wierzą

Dziecię, gdy owce pasało,Często na wilka wołało;Tym sobie krotochwiliło,Chocia i wilka nie było.I ludzie, którzy orali. 5

Zawżdy się k niemu zbiegali;Aż jego leż pobaczyli,Potym mu więcej nie wierzyli.Owa wilk prawie przybieżałA owce w stadzie pokąsał: 10

Pasterz, chocia barze wołał.Żadny z sąsiad o to nie dbał.Kogociem we łży poznają.Nie barzo oń wszyscy dbająI, chociaby prawdę mówił, 15

Nie kożdy mu będzie wierzył.