Źli sobie zaźrzą

Wilk niegdy sie był obłowiłA tak w swej jamie hojnie żył;Tedy go liszka nawiedziłaI, stanąwszy, go pozdrowiła:„Bądź zdrów, wilczku! Jako sie masz? 5

„Dziw, iż sie ze mną nie widasz!„A jam sie juże stroskała,„Gdym cię tak długo nie widziała“.Gdy jej chytrość wilk zrozumiał,Też sie ochotnie ku niej miał, 10

Dziękując jej z dobrej wolej,Iż zna przyjaźń taką po niej:„Ale mię snać, siostro, zdradzasz,„A fałszywie tu nadchadzasz,„Zaźrząc mi dobra mojego, 15

„Chcąc mię pozbawić wszystkiego.„Nie darmo ty cudnie mówisz,„Ale ine w sercu myślisz:„Nie możesz tu nic wychytrzyć,„Musisz sie zinąd opatrzyć!“ 20

Tej mowy bylo liszcze żal,Iże jej też wilk nic nie dał;A o tym hnet pomyśliła,Jakby sie nad nim pomściła.Do pasterza pobieżała, 25

O wilku mu powiedziała:

„Pódź, zabij złodzieja swego,„Któryć czyni wiele złego!“Pasterz do jamy przybieżał,Wilka w ciasnej dziurze zastał, 30

A tamże go kijem zabił,A i skórę z niego zlupił.Tedy liszka tam przypadła,Iżby wilczy obłów jadła;A nie mogła tego baczyć, 35

Iż ją zasię miał chłop zdradzić.Wnetki tam sieci zastawiłA liszkę też w nich ułowił;Ona, gdy tam umierała,Sama na się tak wołała: 40

„Sprawnieć-em się ułowiła,„Bom też wilka przyprawiła,„Iż zginął moją poradą:„Obchodziłam się z nim zdradą“.Rychłociem ten żywot straci, 45

Kto się cudzym ubogaci,A który zdradza bliźniego,Będzie zdradzon od drugiego.