Cięższa krzywda od swego

Siekiera, gdy dąb zwaliła,Z niegoż kliny uczyniła,Aby sie mógł lepiej szczepać,

Siekierze sie nie przeciwiać.Dąb, taką rzecz kiedy widział, 5

Iż przed kliny gorzej sie miał,Mówił, tako narzekając,Ich niewiarę wymiatając:„Nie dziwuję sie siekierze,„Iże me cialo tako dzierze, 10

„Bo to czyni poniewoli;„Nie tako mię od niej boli:„Ale mi żal na was tego,„Iż, będący z ciała mego,„Litości w sobie nie macie, 15

„Tako mię ciężko szczepacie“.Kiedy sie kto z szcześcia zwali,Przyjaciele, co nie cali,Cięższy onemu bywają,Niżli którzy go nie znają. 20