Człowieka znać po skórze

Małpa z liszką niegdy mówiła,A przed nią sie barzo chełpiła,

Powiadając o swym ślachectwieI o przodków swych bogactwie.Liszka, widząc tę jej butę, 5

Iż tak troi swoję kutę,Pomału sie uśmiechnęłaI taka mówić poczęła:„Znać po tobie, siostro miła,„Iżeś sie tak wspanoszyła; 10

„Chociażby nie powiadała,„Po skórzebych co poznała“.Prawdaciem sama ukaże,Kto jest prawy, a kto też łże;Słować nic nie pomagają, 15

Bo samę rzecz ludzie znają.