Junosza ogień w swój dom wnasza

Męża, który się ożeniał,Drużba jego tako pytał:

„Wiem, iż mi to łatwie powiesz,„Bo temu dobrze rozumiesz:„Co to znamię znamionuje, 5

„Iż, gdy kto żonę pojmuje,„A idzie z domu od ojca,„Bywa jej podana świeca;„Aż, przyszedszy ku mężowi w dom,„Podziękowaw przyjacielom, 10

„Pierwej, niż wstąpi na łoże,„Drugą świecę od swej zaźrze?“On mu: „Toć sie tak wykłada:„Ogień, który cieść dziewce da,„Rad go z swego domu pozbył, 15

„Do mnie wniesion, by mię palił“.Częstociem niecna niewiasta,Jako pochodnia ognista:Pali mężowi imienie,Każąc wszytko dobre mienie. 20