Kożdy ma swe rupie

Źwierzęta się zeszły były,O swych niedostatkach skarżyły,A osieł tego żałował,Iż k swej głowie rogów nie miał;Więc też małpa wystąpiła, 5

Tę żałobę położyła:„I mnieć krzywdę udziałano,„Gdy mi ogona nie dano“,Ale je kret upomionął:„Bądź tego wdzięczem, co kto wziął! 10

„Otociem się prozno starać,„Czego komu Bóg nie chciał dać.„Otoć ja też oczu nie mam,

„Ale tej rzeczy mało dbam,„Gdyżem nie sam jedno taki, 15

„Którzy mają niedostatki“.Nic ci ciężkiego nie będzie,Kiedyć jedno na myśl przyjdzie,Iż kożdy, kto się urodzi,Wżdy ma nieco, co mu szkodzi. 20