Którzy sobie źli, nie dziw, iż i innym

Oracz w sidłach. które stawił,Kuropatwę był ułowił;Więc ją miedzy kury puścił,

Iżby ją tako utuczyŁKury sie jej sprzeciwiały, 5

Skrzydły biły, nosmi klwały;Ta swej krzywdy żałowała,A tako z sobą dumała:„Alboś mię przeto gabają„Iż mię sobie równą mają? 10

„Bom ja rodzaju innego,„A mało k nim podobnego”.Ale, gdy uźrzała kury,Oni sobie drą kaptury:Potym już cierpliwsza była, 15

A tak sie sama cieszyła:„Nie dziw, iż gościa nie baczą.„Kiedy sami z sobą walczą:„Nie dobrzeć mieszkać z zwadliwym,„Przyda sie nieco złego z nim“. 20

Aleć tu słusze na mądreI krzywdy przyjąć za dobre,Zwłaszcza którą czynią oni,Którzy z sobą nie są zgodni.