Kto na wolą mówi, źle radzi

Lekarz niemocnego pytał,Jakoby sie tej nocy miał;On rzekł, iż sie barzo znoił.Lekarz, stojąc, to pochwalil.Wtóre kiedy go zopytał, 5

Rzekł niemocny, „żem zimno miał“.On rzekł: „Patrzaj tego na mię:„Ku zdrowiuć to dobre znamię!“Po trzecie chory powiedzial,Iże mu żywot zatwardział; 10

I w tym mu lekarz pochlebił,Iżby też to znak zdrowia był.Potym przyjaciel przystąpił,A z niemocnym cicho mówił:„Proszę cię, jakoli sie masz, 15

„A jeśli na się nieco znasz?“On rzekł: „Lekarz tak powiada,„Iż dobre znamiona wida;„Aleć mnie nie pomagają,„Tyć mię wszystki umarzają“. 20

Nie dobrzeciem taki radzi,Który k woli słowa twierdzi:Kto go słucha, sam sie zawodzi,Nakoniec ku stracie przychodzi.