Kto nieopatrznie czyni, szkodę popada

Zwierzęta niegdy sjem miały,By sobie króla wybrały;Więc małpa królem została,Iż ze wszech wyszej skakała.Liszka jej tej czci zaźrzała, 5

Do lasa małpę pozwała,Gdzie tam leżała stępica,Rzekąc: „Otoć tu skarbnica,„A skarbuć w sobie dosyć ma,„Który na cię prawie spada; 10

„Sięgniż tamo ręką śmiele,„Najdziesz srebra, złota wiele“.Małpa, wierząc, posięgnęłaA w stępicy uwiąznęła;I na liszkę sie skarżyła, 15

Iże ją tako zdradziła.Liszka jej odpowiedziała:„Jakożeś królować chciała,„Nie mając w sobie mądrości,„Której trzeba ku takiej czci“? 20

Kto sie na czci prędko wspina,Na swe siły nie wspomina,A gdy sie inym przekłada,Wpośrzód swych spraw rad upada,