Kto rad szczebiece, wszytko wymiece

Sroka, bacząc swą postawę,Prędki język i wymowę,Ku orłowi przyleciała,Aby mu się przykazała.A bujno przed nim stanęła, 5

Wymownie mówić poczęła:„Królu miły! możeli być,„Chciałaćbych rada posłużyć.„Mamci swe wszytki dostatki,„Cudne piersi, język prędki: 10

„Pośleszli mię gdzie w poselstwie,„Sprawięć wszytko barzo czerstwie“,Orzeł jej rzekł: „Sroczko miła!„Cudnaś dosyć i wspaniła;„Jednożci się tego wstydzę, 15

„Iż cię mówną bardzo widzę;„Mówniciem obyczaj mają:Nic w sobie nie zachowają;

„Tak, coby tu usłyszała,„Wszytkoby wyświegotała”. 20

Bo królewscy tajemnicyMają być stateczni wszyscy,By w nich nie był smysł niewieści,Które rady noszą wieści.