Mądry łatwie chytrość pobaczy

Lew, gdy przyszedl ku starości,Nie mając pierwszej czerstwości,Taki obyczaj wymyślił,Jakoby bez pracej żyw był,Udziaławszy się niemocnym, 5

Leżał zawżdy w pieleszu swym;Zwierzęta go nawiedzały,Które go chorym mniemały.Tą postawą gdy je zdradzałA barzo ich wiele zjadał, 10

Liszka wżdy się opatrzyła,Tej chorobie nie wierzyła,Ale przed pieleszem stała.A lwa z dworu przywitała:Rzekąc: „Jako sie tu, lwie masz, 15

„Jeśliże mię swą sługę znasz“?Rzekł lew: „Siostro, moja liszko!„Przystęp ku mnie barzo blizko!

„Powiesz mi nieco śmiesznego,„A uIżysz mi bólu mego“. 20

Liszka rzekła barzo skromnie:„Nie wiem, co za domniemanie we mnie;„Trwożą mię barzo ty tropy;„Wszystko k tobie idą stopy;„Ci, co cię tam nawiedzają, 25

„Nie wiem kędy wychadzają;„Boję się, bych nie zbłądziła”,„Jeślibych tędy chodziła“.Mądryć się przygód wiaruje,Szkodę wszelką przedtym czuje; 30

Bo się swego sądu dzierży,Nikomu łatwie nie wierzy.