Miłośnice są drapieżnice

Niegdy jedna miłośnica,Złupiwszy swego panica,Żałowała, gdy od niej jał,Smutnymi ją, słowy żegnał.A gdy ciężko narzekała, 5

Jakoby syna pogrzebała,Towarzyszki, co z nią były,Jako mogąc, ją cieszyły,Rzekąc: „Nie płacz bez przyczyny!„Na to mieśce przydzieć inny“ 10

Ona więc płakać przestała,Tako im odpowiedziała:„Nie przetomci tak płakała,„Iżebych go żałowała:„Jednoć mi tega barzo żal, 15

„Iż mi tego płaszcza nie dał“.Łzam sie nie trzeba dziwowaćAni na płacz wielki patrzać:Mnodzyć ten obyczaj mają,Łzami zdrady przykrywają. 20