Nie po mowie, ale po uczynkoch mamy sądzić

Koza, gdy precz wychodziła,Koźlę w chlewie ostawiła,Każąc,by nie wychadzało,Nikomu nie otwarzało.A owaciem wilk przydybał, 5

Dziurą w chlewie koźlę uźrzał;Kozi sobie głos złagodził,Aby tako koźlę zdradził.I jął wielkim głosem wołać,Każąc koźlęciu otwierać; 10

Koźlę więc dziurą poźrzało,Wilka po skórze poznało,Rzekąc: „Ba, już mię nie zdradzisz,„Choć sobie tak głos łagodzisz:„Radć-em matczyn głos usłyszał, 15

„Alem dziurą wilka poznał“.Nie trzebaciem mowy patrzyć,Ale dzieje mamy baczyć:Sąć po głosie barankowie,Ale po zębiech wilkowie. 20