Nierównemu ustąp kożdemu

Baran, chodząc przed owcami,Potrząsał często rogami;Iż barze czoło twarde miał,Wszytki ine swaki zbijał.

A gdy tako uporny był, 5

Żadny mu się nie przeciwił,Tym zwycięstwem tako spyszniał:Bykowi się przeciwić śmiał.Więc się na byka zabieży,W czoło mu swym łbem uderzy, 10

Ale odpadł, aż ledwy wstał,Idąc zasię, wielmi lutał:„Jakożem ja szalony był,„Iżem się o nierównie kusił!„Rówienemli ja bykowi? 15

„Niestotyż mnie, nędznikowi!”Rad zawżdy omiń mocnego,Nie przeciw się sile jego!Niechać też swe grozy płodzi,Zwłaszcza, gdy tobie nie szkodzi.