O szcześciu

Szczeście niegdy dziecię uźrzało,Które sobie nad studnią spało;Przyszedszy, je obudziłoA tak do niego mówiło:„Idż precz! Źleś sie tu uśpiło: 5

„Gdyby sie w studnią wwaliło,„Nie ciebiećby winowano,„Jednoby na mię wołano“.Ludzie w wielu rzeczach błądzą,A nie dobrze swych spraw sądzą; 10

A gdy szkody popadają,Na szczeście winę składają.