Pochlebnikom nie wierzyć

Kruk, gdy kawalec mięsa miał,Na wysokim drzewie siedział;Liszka, chcąc na nim wyłudzić,Poczęła go tako chwalić:O ptaku, wszech nacudniejszy 5

„I nad pawa ślachetniejszy!„O, jakąby poczesność miał,„Jeśliby też cudnie śpiewał“!

Kruk liszcze rychło uwierzył,A chcąc śpiewać, nos otworzył: 10

Wtenczas mu karmia upadła.Którą liszka rychło śniadła.I potym sie obróciłaA tak krukowi mówiła:„Kruku miły! Wieręś cudny, 15

„Aleś barzo nierozumny“!Kto żywot swój rządnie wieść chce,Nie słuchaj nigdy pochlebce:Aczci cudnie rzecz prowadzi,Ale cię nakoniec zdradzi. 20