Proznowanie w rychłą nędzę przywodzi

Wieprz, widząc wołu w robocie,A on orze w silnym pocie,Widząc sie proznującego,Wzgardził wołu ubogiegoiRychło potym, gdy wieprz utył. 5

Wiódł ji oracz, by go zabił:Wół, onę rzecz kiedy widział.Z wieprza sie tako naśmiewał:„Przetoś ty, wieprzu, proznował.„Iż cię k temu twój pan chował; 10

„Nie trzebać sie śmiać z nikogo:„Nie wiesz, co cię potka samego“.Dobrzy ludzie, co pracują,Rzadko nędze na się czują:Proznowanieć mnogim szkodzi, 15

W ciężki je upad przywodzi.