Radnicy k swemu pożytku

Liszka gdy sie w sieć trafiła,Za ogon się uwięziła,Ale, by żywa ostała,Aż ogon gwałtem urwała.A gdy tak kęso chodziła, 5

Sromem sie inych wstydziła,Iż jej żywot stał za mało,

Bo sie jej śmisrci równało.Ale wżdy o tym myśliła,Jakby inszym równa była: 10

Zebrawszy liszki w gromadę,Wydała im taką radę:„Siostry miłe, posłuchajcie!„Po ogoniech nic nie macie:„Dobrzebyście udziałały, 15

„Iżbyście je porzezały:„I byłybyście cudniejsze„I ku biegu pośpieszniejsze;„Bowiem ogon prozne brzemię,„Rozwlecze sie, jako ślemię“. 20

Rzekła jej jedna z gromady:„Dziękujemyć z dobrej rady,„Aleć sie to nam nie godzi,„Bo to tobie jedno szkodzi;„Nie radzisz ty nam ze cnoty, 25

„Jedno, by uszła sromoty„Mybyśmy sie pokęsiły,„Gdybyśmy tak szalone były“.Bywać rada rzkomo z miłości,A wnątrz pelna wszej chytrości. 30

Strzeż sie radzce łagodnego:Szukać pożytku swojego.