Samemu się z dobroci nie sądzić

Liszka, gdy karmi szukała,Z jamy była wybieżała.Lisięta samy w jamie zostały,

Społem sobie przymawiały 5

A jęły gardła wspominać,Swe cudniejsze kożde mnimać;I tako długo gadały,Aż sie społem podrapały.Potym liszka przybieżała, 10

Skrwawione dzieci uźrzała;Przyczyny walki pytała,A winnego ukarać chciała.Ony jej odpowiedziały:„O gardłaśmy sie wspierały; 15

„Kożdy swoje lepsze mnimał,„A przetoć ten bój o to wstał“.Rzekła matka: „Bardzo mądrze,„Dziatki, gdy was kusznierz podrze,„Tenci sam was będzie szacował, 20

„Który lepszy podgardłek miał“.Ci, którzy ich namniej mają,Swoje cnoty obmawiają;Anoć mowa nie pomoże,Samaciem sie rzecz okaże.