Siła bez rozumu sama sie kazi

Orzech z trciny niegdy sie śmiałA za nic jej sobie nie miał,Iże wiatrów nie cierpiała,Przed nimi sie cholebała.Trcina, iż swoję mdłość znała, 5

Nic mu nie odpowiedziała,Nie dbając o jego chełpienie,Mnożyła swoje korzenie.Owaciem sie czas przygodził,Iż nagły wicher uderzył: 10

Orzech z korzenia wywrócił,Gdy sie mu barzo przeciwił.A trcina, sie uchylającA mocnej sile folgując,W swoim stanie mocno stała, 15

Z orzechu sie potym śmiała.Nie trzebać sie w sile kochać:

Wielkać nie może długo trwać;Ale kto jest pokorniejszy,Tenci bywa prześpieczniejszy. 20