Skromnie cierp, czego minąć nie możesz

Mucha, w kuchni przelatając,Wszystkich karmi pokuszając,Kiedy tłustą juchę piła,W niej sie wszystka zatopiła.A gdy z garnca wyleźć chciała, 5

Prozno długo pracowała,A już blizka śmierci była,Sama z sobą tak mówiła:„Jadłam dosyć, piłam dosyć,„Już też i o śmierć nie dbam nic 10

„I nie mam żadnej żałości,„Kiedy wżdy umrę w sytości”.Słusza w rzeczach cierpliwym być,Które inak nie mogą być;I to szalon, kto sie kusi 15

Ujć onego, co być musi.